หลังจากที่มีข่าวเมื่อปีที่แล้ว ว่า HTC เตรียมเปิดตัวมือถือ WiMAX รองรับ 4G นั้นก็คือ HTC EVO 4G ซึ่งชื่อเดิมของมันคือ HTC Supersonic

แต่ในโลกนี้มี 4G สองค่ายสองมาตราฐานใหญ่ๆ คือ LTE (Long Term Evolution) กับ WiMAX (Worldwide Interoperability for Microwave Access) ซึ่งในกรณีนี้เป็น WiMAX เพราะเป็นของเครือข่าย Sprint ในสหรัฐที่เลือกแทงข้างเทคโนโลยี WiMAX มานาน

สำหรับเจ้า HTC EVO 4G นี้อัดแน่นด้วยขุมพลังอย่างเต็มที่

หน้าจอใหญ่ 4.3 นิ้ว 480×800

ซีพียู Snapdragon QSD8650 1GHz

แรม 512MB

หน่วยความจำภายใน 1GB

กล้องหลัง 8MP พร้อมแฟลช ถ่ายวิดีโอ 720p

กล้องหน้า 1.3MP

ต่อทีวีผ่านระบบ HDMI ได้ (ต้องใช้อแดปเตอร์เฉพาะ)

ระบบปฏิบัติการเป็น Android 2.1 พร้อม Sense UI

Sprint ยังไม่เปิดเผยราคาและวันวางจำหน่าย บอกแค่ว่าช่วงกลางปีนี้ ทาง Engadget ได้ลองเล่น EVO 4G แล้ว ผลออกมาเป็นบวก อ่านรายละเอียดแบบเต็มๆ ได้ตามลิงก์เช่นเคย

Editor : สวัสดีครับ วันนี้ผมได้นำบทความจากหนังสือพิมพ์ซึ่งได้กล่าวเกี่ยวกับ WiMAX ภายหลังจากที่อินเทลได้ประกาศวางจำหน่ายชิปไวซ์แม็กอย่างเป็นทางการเมื่อต้นสัปดาห์ที่แ้ล้ว

การเปิดตัวชิปเทคโนโลยี “Wimax” กลายเป็นสัญญาณที่น่าจับตามองของนักวิเคราะห์ทั่วโลก หลายกระแสบอกว่าอินเทลมองเห็นอนาคตสดใสของเครือข่าย Wimax ในพื้นที่ทุรกันดารอย่างเช่นในประเทศกำลังพัฒนาที่โครงข่ายอินเตอร์เน็ตความ เร็วสูงแบบใช้สายเข้าไม่ถึง บางก็ว่าระหว่างที่ Wimax ต้องใช้เวลาในการขยายความนิยมจะทำให้ wi-fi จะทวีความสำคัญมากขึ้น แต่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนมองตรงกันคืออินเทลหมายมั่นให้เทคโนโลยีนี้แพร่หลายไป ทั่วโลก

หลายคนชี้ว่าอินเทลตั้งเป้าให้ Wimax แพร่หลายไปยังบริเวณที่มีการใช้งานอินเตอร์เน็ตความเร็วสูงทั่วโลก หลังจากที่อินเทลประสบความสำเร็จอย่างงดงามจากเครือข่าย “wi-fi” มาแล้ว

อุดช่องว่าง

สำหรับ ในประเทศกำลังพัฒนาซึ่งขาดแคลนโครงข่ายสายเชื่อมต่อ Wimax จะสามารถแก้ปัญหานี้ได้ เพื่อให้ผู้ใช้สามารถเข้าสู่โลกดิจิตอลได้โดยไม่ต้องใช้สายเชื่อมต่อใดๆ

การสร้างชิปสำหรับโมเด็ม Wimax กลายเป็นก้าวแรกที่สำคัญของอินเทลในการทำให้ความฝันนี้เป็นจริง สอดคล้องกับบริษัทผู้สร้างเทคโนโลยีกว่า 100 รายทั่วโลก ที่ล้วนดำเนินการทดสอบระบบและผลิตภัณฑ์ของตัวเองในปัจจุบัน เพื่อเตรียมให้บริการอย่างเต็มรูปแบบภายใน 2 ปีนี้

Wimax มีชื่อเต็มว่า Worldwide Interoperability for Microwave Access คาดว่าจะมีโครงการมากมายที่เตรียมจะออกตามมานับจากนี้ เพราะจุดเด่นของ Wimax ที่ในทางทฤษฎีระบุว่าอัตราความเร็วในการรับส่งข้อมูลสูงสุดอยู่ที่ 70Mbps (เมกะบิตต่อวินาที) รัศมีทำการกว้างถึง 50 กิโลเมตร

แม้ว่าจะต้องคำนึงถึงตัวแปรอื่นๆอย่างเช่นลักษณะภูมิประเทศ เงื่อนไขทางสภาพแวดล้อม และความสามารถข้อจำกัดของเครือข่ายอีก แต่เทียบกับ 54Mbps ในรัศมี 50 เมตรของ Wi-Fi ทำให้ Wimax กลายเป็นเทคโนโลยีที่น่าจับตามองไปโดยปริยาย

โดยเฉพาะจากความสำเร็จที่ได้จากเครือข่ายไร้สาย Wi-Fi ที่สามารถสร้างความนิยมและประสิทธิภาพเทียบเท่ากับเทคโนโลยีอินเตอร์เน็ต ความเร็วสูงแบบมีสายเชื่อมต่อ ทำให้ Wimax ถูกมองว่ามีอนาคตสดใสสามารถมาแทนที่ดาวรุ่งเช่น Wi-Fi ได้อย่างไม่ยากเย็น

รัศมี ทำการที่กว้างขวางของ Wimax ถูกมองว่าจะสามารถเป็นจุดถมช่องว่างที่โครงข่ายอินเตอร์เน็ตความเร็วสูงเข้า ไม่ถึงได้ดีที่สุด โดยเฉพาะในพื้นที่ที่ภูมิประเทศและสภาพเศรษฐกิจไม่เอื้ออำนวย จุดนี้จะเปิดโอกาสให้เกิดกลุ่มผู้ใช้ใหม่ตามมาอีก

สู่ผู้ใช้นับล้าน

ยกตัวอย่างในประเทศอังกฤษ บริษัทเทคโนโลยีเบอร์หนึ่งอย่าง BT เริ่มมีการทดลองเทคโนโลยี Wimax เพื่อเชื่อมต่อทางไกลในพื้นที่สี่ส่วนได้แก่ เมืองคอร์นวอลล์ (Cornwall) เมืองนอร์เทิร์นไอร์แลนด์ (Northern Ireland) สก็อตแลนด์ (Scotland) และเวลล์ส (Wales)

ภาพด้านซ้ายมือนี้คือ : อุปกรณ์ กระจายสัญญาณจุดเชื่อมต่อ WiMax หรือ “access point” ที่มีชื่อรุ่นว่า EasyST ของ Airspan สามารถรองรับโครงข่ายเชื่อมต่อแบบใช้สายที่นิยมในปัจจุบันได้ด้วย

เช็ต พาเทล (Chet Patel) ผู้จัดการทั่วไปกลุ่มผลิตภัณฑ์สำหรับการเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตของ BTกล่าวว่าการทดสอบของ BT นั้นเลือกทดสอบในพื้นที่ที่มีสภาพแวดล้อมไม่เอื้ออำนวยมากๆ แต่ก็ยังได้รับเสียงตอบรับที่ดีจากผู้ใช้ พร้อมกล่าวย้ำว่า Wimax จะเป็นเทคโนโลยีสำคัญที่จะมีบทบาทต่อการใช้งานอินเตอร์เน็ตของผู้ใช้ชาวอังกฤษแน่นอน 100 เปอร์เซ็นต์

BT นำเสนอผลิตภัณฑ์เชื่อมต่อเครือข่าย Wimax ในรูปแบบโมเด็มเชื่อมต่อ ซึ่งมีลักษณะการใช้งานเช่นเดียวกับการใช้งานอินเตอร์เน็ตความเร็วสูงผ่าน อุปกรณ์เชื่อมต่อ DSL ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่มีส่วนช่วยให้อินเตอร์เน็ตความเร็วสูงได้รับความนิยม หลังจากที่เปิดตัวผลิตภัณฑ์ไปเมื่อปี 2002

คาดว่าผลิตภัณฑ์ Wimax จะสามารถวางตลาดในช่วงเวลาไม่เกิน 18 เดือนนับจากนี้ โดยการติดตั้งโมเด็ม ซึ่งมีต้นทุนการผลิตอยู่ที่ประมาณ 100 ปอนด์ จะเป็นหน้าที่ของไอเอสพีผู้ให้บริการอินเตอร์เน็ต

ภาพด้านบนคือ : อุปกรณ์กระจายสัญญาณ WiMax ของ Redline Communications

ชิปที่อินเทลเพิ่งเปิดตัวไปนั้นมุ่งกลุ่มที่ตลาดเทคโนโลยีไร้สายโดย เฉพาะ ถูกมองว่าจะสามารถโกยความนิยมในตลาดนี้ได้อย่างมหาศาล แม้ว่าเทคโนโลยีไร้สายและแซทเทิลไลท์จะยังเป็นกลุ่มตลาดเล็กๆ ที่ต้องหลีกทางให้โครงข่ายอินเตอร์เน็ตความเร็วสูงอย่าง DSL ในปัจจุบัน

อิน เทลนั้นเชื่อมั่นเหลือเกินว่าการเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้น ตามคำกล่าวที่ว่า “นี่จะเป็นเทรนด์สินค้าที่จะถูกส่งต่อไปยังผู้ใช้หลายพันล้านราย” ของสก็อตต์ ริชาร์ดสัน (Scott Richardson) ผู้จัดการทั่วไปแผนกเทคโนโลยีไร้สายความเร็วสูงของอินเทล

ความสำเร็จของ Wi-fi

แม้ จะยังคงมีข้อสงสัยตามมามากมายถึงกรณีที่ Wimax สามารถเป็นคู่แข่งของโครงข่ายเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตความเร็วสูง DSL ได้จริง แต่นักวิเคราะห์กลับมองว่าความสำเร็จของ Wi-fi จะเป็นประวัติศาสตร์ที่สามารถตอบข้อสงสัยนี้ได้ในระดับหนึ่ง

“Wimax น่าจะได้รับความนิยมในพื้นที่ที่เคยมีการทดสอบ อย่างเช่นไอร์แลนด์ ประเทศในแถบตอนกลางและตะวันออกของทวีปยุโรปภาค ประเทศโปรตุเกส เอสโทเนีย และแอฟริกา” เอียน ฟ็อกก์ (Ian Fogg) นักวิเคราะห์ของจูปิเตอร์รีเสิร์ช (Jupiter Research) กล่าว โดยเขามองว่าเทคโนโลยี Wimax จะสามารถแข็งแกร่งในพื้นที่ที่มีการเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตความเร็วสูงอย่าง แพร่หลายมาก่อนอยู่แล้วเช่นกัน

อนาคตสดใสของ Wimax และสิ่งที่ฟ็อกก์อ่านได้จากความสนใจเทคโนโลยีนี้ของอินเทล ล้วนมีลักษณะใกล้เคียงกับประวัติศาสตร์ความสำเร็จของ wi-fi เพราะการใช้งานของ Wimax ที่เหมาะสมในการประยุกต์ใช้กับคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ขนาดพกพาทั้งหลาย เช่นเดียวกับที่มีอยู่ในตัว wi-fi
ภาพด้านซ้ายมือนี้คือ : access point เครือข่าย WiMax ของ Redline Communications สำหรับติดตั้งภายนอก

ต้องใช้เวลา

“Wimax คงต้องใช้เวลากว่า 5 ถึง 10 ปีกว่าจะแพร่หลายไปทั่วโลก และระหว่างนี้เอง wi-fi จะทวีความสำคัญมากขึ้น” คำกล่าวของโจนาธาน แพกเก็ต (Jonathan Pagget) ประธานฝ่ายปฏิบัติการของบริษัท Airspan บริษัทผู้ผลิตอุปกรณ์เครือข่ายไร้สาย

ริชาร์ดสันกล่าวว่า “ที่ๆวันนี้คุณเห็นการใช้งานเทคโนโลยี wi-fi ในอนาคต Wimax จะปรากฏตัวที่นั่น”

ริชาร์ดสันมองว่า Wimax จะสามารถตอบความต้องการในยุค 3G และสามารถทำงานร่วมกับเทคโนโลยีความเร็วสูงอื่นๆ เพื่อประยุกต์ให้เกิด “personal broadband” การเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตความเร็วสูงรายบุคคลที่จะออกมาในรูปโมเด็มพกพาที่จะสามารถเชื่อมต่อเข้ากับอุปกรณ์ขนาดพกพาหลากชนิด

การเปลี่ยนแปลงวิถีการบริโภคของผู้บริโภคในตลาดเหล่านี้ ดึงดูดให้นักวิเคราะห์ในตลาดจับตามองอย่างไม่คลาดสายตา

ความล้ำหน้าของเทคโนโลยี บรอดแบนด์ แบบไร้สาย นับวันยิ่งมีการพัฒนาและนำมาใช้งานอย่างกว้างขวางในทุกวงการก็ว่าได้ ซึ่งในทุกๆ งานจะต้องมี เทคโนโลยีไร้สาย มาเกี่ยวข้องแทบทั้งสิ้น
บรอดแบนด์ คือ ระบบการสื่อสารที่มีความเร็วสูง รับปริมาณการสื่อสารได้มากมายหลาย ๆ ช่องสัญญาณ ซึ่งปัจจุบันระบบบรอดแบนด์ ในประเทศไทยได้เข้ามาสู่ผู้ใช้งานตามบ้านแล้วด้วยบริการอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง ADSL ซึ่งทำให้ความเร็วในการใช้บริการอินเตอร์เน็ต เร็วกว่าโมเด็มความเร็ว 56 กิโลบิทต่อวินาที ถึงกว่า 10 เท่าโดยมีความเร็วสูงมากกว่า 2.0 เมกะบิทต่อวินาที
แต่ในบางครั้งในทางธุรกิจโทรคมนาคม คำว่าบรอดแบนด์ ก็อาจหมายถึง ระดับความเร็วที่มากกว่าหรือเท่ากับ 256  กิโลบิทต่อวินาที จึงถือว่าระดับความเร็ว 256 กิโลบิทต่อวินาที เป็นระดับความเร็วขั้นต่ำสุดของ บรอดแบนด์ นั่นเอง
มาตรฐานของเทคโนโลยีบรอดแบนด์แบบไร้สาย ในแต่ละแบบถูกสร้างขึ้นโดยคำนึงถึงการตลาดเป็นหลัก  เช่นเทคโนโลยีไร้สายอย่างไวไฟฮอตสปอต ที่ได้รับความนิยมอย่างมากในการให้บริการอินเทอร์เน็ตไร้สายตามสถานที่ต่างๆ ในปัจจุบันนี้ก็ได้มีเทคโนโลยีด้านไร้สายที่ได้ถูกพัฒนามาเพื่อการบริการอินเทอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูง ที่มีพื้นที่ครอบคลุมกว้างมาก ซึ่งเป็นที่รู้จักกันภายใต้ชื่อ WiMAX
ความเป็นมาของ WiMAX (Worldwide Interoperability for Microwave Access) นั้นเกิดจากการรวมตัวกันในปี 2544  ของบริษัทชั้นนำอย่าง Nokia, Agilent, Intracom, Huges Network, Fujitsu Microelectronics, Alvairon และอีกหลายบริษัท โดยมีจุดมุ่งหมายให้เกิดมาตรฐานสากล และทำงานร่วมกันได้  ซึ่งหมายถึงผู้ใช้บริการสามารถเลือกซื้ออุปกรณ์เครื่องรับไร้สายความเร็วสูงตามมาตรฐาน WiMAX ของยี่ห้อใดๆก็ได้  แล้วสามารถนำมาใช้ร่วมกับอุปกรณ์เครื่องส่งของบริษัทอื่นๆได้  โดยเน้นไปที่การใช้งานในระดับที่กว้างขึ้นกว่าเทคโนโลยีไวไฟฮอตสปอต ซึ่งจะทำงานในย่านคลื่นระหว่าง 2.5 ถึง 66 กิกะเฮร์ซ สามารถให้บริการบรอดแบนด์ในราคาที่คุ้มค่าสำหรับบ้านเรือน ในรัศมีห่างออกไป 30 ไมล์ (48 กิโลเมตร) และสามารถส่งข้อมูลได้ราว 70 เมกะบิตต่อวินาที
WiMAX ได้รับการอนุมัติให้เป็นมาตรฐานระดับนานาชาติ โดยสถาบันวิศวกรรมไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (Institute of  Electrical and Electronics Engineers (IEEE)) และมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า IEEE 802.16 มีการแตกเวอร์ชั่นย่อยออกมามากมาย ซึ่งการแบ่งมาตรฐานแบบนี้ ทำให้เชื่อได้ว่า มีความเป็นไปได้สูงที่ IEEE 802.16 จะประสบความสำเร็จ เมื่อเทียบกับเทคโนโลยีอื่น ๆ
โดยปกติแล้วมาตรฐาน 802.16a ประกอบด้วยสถานีฐานซึ่งติดตั้งบนอาคาร หรือตึกสูงซึ่งสามารถติดต่อกับจุดต่างๆตั้งแต่จุดเดียว ไปจนถึงหลายๆจุดด้วยระยะทางสูงสุดถึง 30 ไมล์ รัศมีของแต่ละเซลโดยปกติคือ 4-6 ไมล์ ส่วนเพิ่มเติมก็คือ 802.16a สนับสนุนแนวคิดของเทคโนโลยีในการส่งข้อมูลจากเซลไซด์ไปยังสวิตซ์ แบบไร้สาย (wireless backhaul technology) เพื่อติดต่อกับไวไฟฮอตสปอต (IEEE 802.11) ซึ่งก็คือระบบเครือข่ายท้องถิ่นแบบไร้สาย
WiMAX   กำลังจะเป็นเทคโนโลยีไร้สายความเร็วสูงที่ได้รับความนิยมสูงสุดในอนาคตเนื่องจากได้รับการสนับสนุนอย่างดีจากบริษัทชั้นนำของโลกและกลุ่มอุตสาหกรรมอย่างเช่น Intel ที่ประกาศอย่างชัดเจนว่าจะให้การสนับสนุนการใช้งาน WiMAx อย่างเต็มที่
โดยอินเทลได้เริ่มผลิตซิลิคอนเพื่อใช้ในเทคโนโลยี WiMAX ขณะเดียวกันอินเทลก็มีแผนที่จะบรรจุเทคโนโลยี WiMAX เข้าไว้เป็นส่วนหนึ่งของชิปเซ็ตในคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลสำหรับปี 2006 ด้วย  หมายความว่าในปี 2006  มากกว่า 80% ของคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลทั่วโลกจะซัพพอร์ต WiMAX โดยปัจจุบันผู้ให้บริการโทรคมนาคมในประเทศอังกฤษ สเปน เม็กซิโก บราซิล ฮ่องกง และอินเดียเริ่มทดลองใช้ WiMAX แล้ว
เทคโนโลยี WiMAX จะเป็นหนึ่งในเทคโนโลยีหลัก  ซึ่งเข้ามาช่วยขยายเครือข่ายสู่พื้นที่ห่างไกลที่ ADSL และ Cable เข้าไม่ถึง  ทำให้ไม่ต้องสิ้นเปลืองงบประมาณในการขุดถนน เพื่อวางสายเคเบิลไยแก้ว WiMAX มีคุณสมบัติพิเศษสำหรับผู้ที่ต้องเดินทาง ซึ่งจะทำให้ผู้ใช้ยังสามารถสื่อสารได้ตลอดเวลา แม้ว่าเดินทางทำงานออกจากบ้านของตัวเองแล้วก็ตาม
ดังนั้นเทคโนโลยีการสื่อสารบรอดแบนด์ไร้สาย WiMAX กลายเป็นทางเลือกใหม่ที่ลงทุนต่ำกว่าเทคโนโลยีอื่น และเป็นเทคโนโลยีซึ่งสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการให้บริการได้หลากหลายไม่ว่าจะเป็นส่วนขยายของบริการฮอตสปอทหรือการบริการบรอดแบนด์ความเร็วสูงไปยังจุดซึ่งโครงข่ายใยแก้วนำแสงที่ไม่ได้ครอบคลุมถึง ตลอดจนเป็นส่วนขยายไปยังผู้ใช้ปลายทางหรือที่เรียกว่า last miles ของเทคโนโลยีแบบมีสายอื่นๆ

ขอขอบคุณ ดร. เศรษฐพงค์  มะลิสุวรรณ สำหรับบทความครับ